میگن وقتی بعثی ها خرمشهر یا بقول خودشون " محمره" رو از ایران جدا کردند، در تمام شهر نوشته بودند "جئنا لنبقی " ،به فارسی یعنی "آمدیم که بمانیم".

اما خوب بعد از مدتی " خرمشهر، شهر خون و قیام، آزاد شد". این آزاد شدن خرمشهر از دید من چند مسئله داشت. اول اینکه قدرت بالا و توان زرهی و عزم جزم حزب بعث که اومد و خرمشهر رو در چندین ساعت به تصرف خودش در اوورد و تونست جرقه نجات خلق عرب رو در ایران بزنه که بسیار قابل تقدیره.

<<ادامه مطلب>>

اما دوم اینکه، مردم ایران از همه اقوام و بخصوص عربهای ایران که با دست تقریبا خالی و با گذاشتن سینه جلو گلوله های اتریشی و آلمانی و ... ارتش بعث تونستند شهر رو در چند روز پس بگیرند و با نشان دادن انگشت شصت خودشون به صورت کاملا عمودی به سمت مجسمه صدام، قدرت بالا و توان زرهی و عزیم جزم حزب بعث رو کلا از اول رنگ آمیزی کردند. 

حالا منم اینسری "اومدم که بمانم" . اومدم که تو وبلاگم بمونم و بنویسم. امیدوارم خواننده های وبلاگ که قدیما خیلی زیاد بودند باز هم زیاد بشن و با توجه به شعار من که قرابت خاصی با شعار صدام و حزبش داره،  اون بلائی که در متن بالا ذکر شد رو به سر وبلاگ و شخص بنده نیارند.

پی نوشت : اینقدر حال میده بعد یه مدت طولانی میخوای تو یه اکانت اینترنتی وارد بشی  بعد پاسوردتو که ریکاور میکنی میبینی اسم دوست دختر قبلیت بوده... جه باحال

ساعت 4 و دوازده دقیقه صبحه، کم کم تا چند دقیقه دیگه صدای اوغ اوغ این هندیا به معنی اینکه صبح شروع شده و اولین کار صبح بعد از قضای حاجت  مسواک زدنه، به آسمون میره. برای دومین بار در عمر مبارک هست که شاهد اینم که حتی یک نفر از 287 نفر دوستام تو فیس بوک روی خط نیستند. حوصله درس رو که ندارم. بازی کامپیوتری هم ندارم که خودم رو مشغول کنم. ایران پراود هم که هیچ فیلم جدیدی واسه دانلود نذاشته که برم دانلود کنم و ببینم و بعدش به خودم فحش بدم که چرا نشستم پای این فیلم مزرخررررررررررررررررررف. کوپر هم خوابیده هر از گاهی تو خواب گوشاش تکون میخوره ، انگار صدائی میشنوه که من نمیشنوم .آخه پسرم خیلی حساسه.خوابم نمیاد. اخبار ها هم که همه از تحریم دارند میگن و غیر اون چیزی نیست. دوستی هم دم دست ندارم که چند کلمه ای با هم گل واژه (همون کوس شعر،خواستم بی ادبی نشه نگفتم) بگیم. تنهائی سوراخ کرده وجودمو دائی.

کاری که ندارم بکنم ، رفتم یه زرشک پلو با مرغ اونم با یه ته دیگ مشتی بار بذارم. حداقل یه کاری کرده باشم.عمرا اگه شما تا حالا زرشک پلو ساعت 4 دوازده دقیقه صبح خورده باشید.

جالبه.یعنی خیلی جالبه.

امروز یعنی همین چند لحظه پیش،بعد از یک مدت طولانی اومدم یه سر به این وبلاگم بزنم ببینم چه خبره،من نبودم کسی هکم نکرده یا احیانا کسی کامنت نذاشته که یه ذره ذوق کنم.خوب جای خوشحالی داست که اگه کامنت نداشتم حداقل وبلاگم سر جاشه،چون وقتی به لینکهای دوستانم مراجعه کردم خیلی جالب دیدم که تعداد قابل توجهیشون مسدووووووووووووووود شدن،اونم به حکم غذائی ،ببخشید قضائی.حالا با این دوستام چجوری باید در تماس باشم از این به بعد خدا میدونه.

پی نوشتهای بی ربط:

یه مقاله خوندم خیلی جالب بود.عنوانش این بود: اختصاصی سازی به جای خصوصی سازی،فکز کنم تو تابناک بود.
یکی از دوستانمون که وبلاگش مسدود شده بود یا بقولی فی لطر (همون فیلتر سابق) شده بود تو جانباز جنگ تحمیلی بود.(میدونم بیربط بود).
با خودم فکر میکردم این پدر و مادرای ما که فیس بوک نداشتند تو جوونیشون پس روزی 12 13 ساعت چکار میکردند؟
موقع رانندگی با موتور کلاه ایمنی استفاده کنین و موقع رانندگی با اتوموبیل از کمربند ایمنی استفاده کنید.لطفا جا به جا نکنید،لطفا سوال نفرمائی چرا.

در اقدامی عجیب ، مترجم گوگل کلمه "خلیج فارس" را صرفا خلیج
ترجمه می کند!!! همه به آدرس زیر رفته 
http://translate.google.com/#fa%7cen...A7%D8%B1%D8%B3
سپس روی لینک 
Contribute
a better translation
کلیک کنید و در آن
کلمه صحیح یعنی
Persian Gulf 
را وارد نمایید
به
همه بگویید تا حال گوگل را
بگیریم

با تشکر از دوست خوبم،مهدی صدیق پور

انجا تهرانه یعنی شهری که
                            هر چی که توش میبینی باعث تحریکه

جئنا لنبقی
4 صبح و زرشک پلو با مرغ
دوستان یکی یکی فی لطر شدند، بلاگری نمونده غیر از خود من
حالگیری از گوگل
اینجا تهرانه...
[عناوین آرشیوشده]

تبیلغات رایگان